Pan Jacek Łepecki – Dyrektor Generalny Warszawskiej Orkiestry Symfonicznej „Sonata” oraz ksiądz kanonik Grzegorz Pszeniczny, proboszcz naszej parafii tym razem serdecznie zapraszają wszystkich miłośników muzyki symfonicznej w niedzielę 7 czerwca 2026 roku na godzinę 15:30 do kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego w Grudziądzu na spektakl muzyczno-teatralny pt.: „Brat naszego Boga. Artur Chmielowski – duch przewodni dla Świata Kultury i Sztuki” przygotowany na podstawie dramatu Karola Wojtyły.
„Brat naszego Boga” w wykonaniu orkiestry to niezwykły spektakl muzyczno-teatralny na podstawie dramatu Karola Wojtyły. Wykonają go symfonicy Warszawskiej Orkiestry Symfonicznej „SONATA” im. Bogumiła Łepeckiego wraz z wybitnymi polskimi solistami, śpiewakami operowymi Filharmonii Narodowej, sopranem Eweliną Siedlecką-Kosińską oraz tenorem Tomaszem Warmijakiem. Specjalną prelekcję teologiczno-historyczną przedstawi Dyrektor Generalny Orkiestry, pan Jacek Łepecki.
Adam Chmielowski – późniejszy Brat Albert – urodził się 20 sierpnia 1845 roku w Igołomii koło Krakowa. Pierwsze lata życia spędził w Warszawie. Już jako dziecko wyróżniał się miłością do ubogich, dzielił się z nimi tym, co posiadał. W wieku 8 lat stracił ojca. Matka wysłała go do szkoły kadetów w Petersburgu, skąd jednak – z obawy przed rusyfikacją – przeniosła syna do gimnazjum w Warszawie. Gdy miał 14 lat, został osierocony również przez matkę. Od tej pory opieką nad Adamem przejęła siostra ojca – Petronela Chmielowska. Po ukończeniu gimnazjum skierowała Adama do Puław, gdzie rozpoczął edukację w Instytucie Politechnicznym i Rolniczo-Leśnym…
Kiedy w 1863 roku wybuchło powstanie styczniowe, Adam przerwał studia i zaciągnął się w szeregi powstańców. Po bitwie pod Grochowiskami (18 marca), w której bierze udział, i po klęsce powstańców, ucieka za Wisłę, gdzie pod Ujściem Jezuickim zostaje internowany przez Austriaków i wywieziony do Ołomuńca. Po ucieczce z obozu internowanych wraca w szeregi powstańców. W potyczce pod Bełchowem (30 września) został ciężko ranny – pękający granat zgruchotał mu nogę, którą potem amputowano bez żadnych środków znieczulających – i dostał się do niewoli rosyjskiej. Dzięki staraniom rodziny został zwolniony z więzienia i dla uniknięcia represji ze strony władz carskich wyjechał za granicę.
W Paryżu zaczął studiować malarstwo, następnie przeniósł się do Belgii na studia inżynieryjne. Ostatecznie jednak wrócił do malarstwa i ukończył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1874 roku powrócił do Polski. W tym okresie poszukiwań nowego ideału życiowego nurtowało go pytanie: czy służąc sztuce można też służyć Bogu?
Jeden z najlepszych jego obrazów „Ecce Homo” powstał jako owoc głębokiego przeżycia tajemnicy miłości Chrystusa do człowieka. Przypadkowe zetknięcie z tragiczną sytuacją bezdomnych gromadzących się w tzw. ogrzewalniach miejskich Krakowa stało się bodźcem do podjęcia niezwykłej decyzji: ceniony, zdolny malarz Adam Chmielowski postanowił z miłości do Boga i ludzi zrezygnować z kariery i przyjął żebraczy tryb życia. Zdecydował przenieść się na stałe do ogrzewalni i tam zamieszkał wśród biedaków.
25 sierpnia 1887 roku przywdział szary habit zakonny i przybrał imię Brat Albert. Po roku złożył śluby tercjarza franciszkańskiego i stopniowo przejmował opiekę nad kolejnymi ogrzewalniami. Mimo kalectwa i niewygodnej protezy Brat Albert dużo podróżował. Zakładał nowe domy i przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i ludzi nieuleczalnie chorych oraz kuchnie ludowe. Przykładem własnego życia uczył, że „trzeba być dobrym jak chleb, z którego każdy może ukroić kęs i nakarmić się, jeżeli jest głodny”.
Wyniszczony ciężką chorobą zmarł mając 71 lat w Boże Narodzenie 1916 roku w krakowskim przytulisku dla ubogich. Jego pogrzeb był manifestacja uznania i miłości. Cały Kraków żegnał tego „najpiękniejszego człowieka pokolenia”. Obok duchowieństwa, władz, świata artystycznego w pochodzie za trumną szedł tłum najbiedniejszych.
Beatyfikacji Brata Alberta dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II w Krakowie 22 czerwca 1983 roku podczas drugiej podróży apostolskiej do Polski, a kanonizacja odbyła się także pod przewodnictwem Jana Pawła II w Rzymie 12 listopada 1989 roku.
Jako człowiek wyjątkowego talentu, wrażliwy artysta, przez wiele lat poszukiwał Adam Chmielowski coraz dojrzalszych wymiarów piękna dobra i prawdy. Znalazł je w drugim człowieku, i to w tym najbiedniejszym, w którego twarzy dostrzegł znieważone oblicze Chrystusa. Właśnie to mistyczne przeżycie stanęło u podstaw jego przemiany. Jak powiedział o nim kard. Karol Wojtyła „rzucony na kolana przed majestatem Bożym, upadł na kolana przed majestatem człowieka i to najbiedniejszego, najbardziej upośledzonego, przed majestatem ostatniego nędzarza”.
Nazywany drugim św. Franciszkiem z Asyżu, gdyż jak on wcielał w swe życie z prostotą i dosłownością całą treść Ewangelii pozostał jednocześnie św. Brat Albert na zawsze artystą, by służyć pięknu w sponiewieranym człowieczeństwie.
Mecenasem tego wydarzenia jest Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego, a Honorowy Patronat nad tym wyjątkowym spektaklem objął Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego, pan Piotr Całbecki.
Poniżej zaproszenie i szczegółowy program tego wyjątkowego spektaklu:
